วัฒนธรรมร่วมสมัยจำนวนไม่น้อยยกย่องสิ่งใหม่ เฉลิมฉลอง “ประสบการณ์ครั้งเดียวในชีวิต” ผ่านตัวเลขสถิติที่เร้าอารมณ์ให้เกิดการบริโภค โปรแกรม ‘Practicing Practice(s)’ จึงชวนคิดกลับ ให้คุณค่ากับแนวปฏิบัติทางศิลปะที่เกิดขึ้นช้าๆ เกิดขึ้นซ้ำๆ และมักเกิดขึ้นร่วมกับผู้คนและสถานที่ซึ่งไม่ปรากฏในโลกศิลปะเชิงตลาดของเรา

ใน ‘Practicing Practice(s)’ เราถามว่า ศิลปะสามารถประกอบขึ้นเป็นการทำงานได้อย่างไรและเพราะเหตุใดกำลังกายและกำลังเวลาเหล่านี้ จึงควรถูกมองว่าเป็นพื้นที่ที่ก่อกำเนิดจังหวะเวลา การเมือง และความสัมพันธ์รูปแบบใหม่

โปรแกรม ‘Practicing Practice(s)’ ออกแบบและดำเนินการโดย อารีแอน สุทธวงษ์ ร่วมด้วย โซอี้ บัตต์