ในช่วงเช้า มาเรีย อินาริตา อูเท และ ริฟกี อักบาร์ ประทามา (จาก KUNCI Study Forum & Collective) พร้อมด้วย โรซาเลีย น้ำใส เอ่งฉ้วน (จาก Un.thai.tled) จะร่วมพูดคุยถึงแนวทางและวิธีการทำงานของตนเอง ส่วนในช่วงบ่าย รูปแบบกิจกรรมจะเปลี่ยนผ่านไปสู่กิจกรรมการอ่านแบบกลุ่ม (Reading Group) เพื่อกระตุ้นให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ร่วมกัน โดยผู้ร่วมดำเนินรายการแต่ละท่านจะคัดสรรบทความที่สอดคล้องกับหัวข้อกิจกรรม เพื่อนำมาอ่านและร่วมอภิปรายแลกเปลี่ยนกันเป็นหมู่คณะกับผู้ร่วมกิจกรรม

เพื่อเตรียมตัวก่อนเข้าร่วมกิจกรรม เราแนะนำให้ลงทะเบียนเพื่อรับบทความล่วงหน้า (ทั้งฉบับภาษาไทยและภาษาอังกฤษ) ทั้งนี้จะมีเอกสารจัดเตรียมไว้ให้ ณ สถานที่จัดงานสำหรับผู้ที่ไม่ได้ลงทะเบียนล่วงหน้าเช่นกัน

กิจกรรมรวมกันอ่านจะพิจารณาส่วนตัดตอนจาก:

“ห้องเรียนที่กำลังลุกเป็นไฟ” - คุนชี

“บทสนทนากับสามัญชน” - บทสนทนาระหว่าง สเตฟาโน ฮาร์นีย์ เฟรด โมเทน และโยโลต์ โกเมซ อัลบาราโด ฆวน ปาโบล อานายา ลูเซียโน กอนเชย์โร กริสตินา ริเวรา การ์ซา อัลอีเน เอร์นานเดซ

“พรมแดน” - โกลเรีย อันซัลดูอา

“ใช้ประโยชน์จากความอิโรติก — อิโรติกในฐานะพลังอำนาจ” - ออเดร ลอร์ด

บ่อยครั้งที่นิยามของ "ภาคปฏิบัติ" (Practice) ถูกวางให้เป็นขั้วตรงข้ามของ "ภาคทฤษฎี" (Theory) ทว่าในความเป็นจริง การศึกษาว่าด้วยตัวความรู้และการผลิตสร้างความรู้นั้น ไม่เคยถูกตัดขาดออกจากรูปแบบที่ความรู้นั้นถูกสั่งสมและส่งต่อ-ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบที่พบเห็นได้ทั่วไปภายใต้กรอบของสถาบันอย่างการปาฐกถาหรือสัมมนา ไปจนถึงการแสดง การเปิดให้เข้าชมสตูดิโอ หรือแม้แต่บทสนทนาธรรมดา ซึ่งมักถูกลดทอนความสำคัญให้เป็นเพียงเรื่อง "ไม่เป็นทางการ" จนทำให้ไม่ถูกยอมรับว่าเป็นพื้นที่แห่งการเรียนรู้ ดังนั้น การกล่าวถึง "การศึกษา" จึงเป็นเรื่องเดียวกับการกล่าวถึง "แนวทางการปฏิบัติ" อันเป็นกิจกรรมที่ถูกหล่อหลอมขึ้นโดยบริบทเฉพาะ (Situated Activity) ทั้งจากโครงสร้างพื้นฐาน ความสัมพันธ์ แรงงาน และเกณฑ์วัดคุณค่าที่ขีดเส้นว่าวิถีการเรียนรู้แบบใดสมควรได้รับการเชิดชู

กิจกรรมในครั้งนี้จึงเป็นการทบทวนร่วมกันว่า “การศึกษา” ก็คือรูปแบบหนึ่งของ “ภาคปฏิบัติ” หรือไม่ พร้อมทั้งร่วมสะท้อนย้อนคิดถึงปัจจัยด้าน “รูปแบบการเรียนการสอน” (Pedagogy) และ “ระเบียบวิธีวิจัย” (Methodology) รวมถึงบทบาทของสิ่งเหล่านี้ในฐานะ “แรงงานที่มองไม่เห็น” (Invisible Labour) ที่ทำหน้าที่ผลิตซ้ำ ส่งต่อมวลอารมณ์และความรู้สึก และทำให้เกิดการรวมกลุ่มขึ้นมาได้ คำถามเหล่านี้จะนำไปสู่การพิจารณาว่า สิ่งใดบ้างที่ถูกนับว่าเป็น “การทำงาน” และ “การศึกษา” และนิยามของสิ่งเหล่านี้ถูกต่อรองอย่างไรภายใต้บริบททางภูมิศาสตร์ สังคม สถาบัน และเศรษฐกิจที่แตกต่างกัน