เวิร์กช็อปนี้สำรวจว่าวัตถุสร้างความหมายอย่างไร โดยไม่ได้มองเป็นหน่วยที่แยกจากกัน แต่ผ่านความสัมพันธ์ที่ถูกตีความและวิธีการจัดแสดง เวิร์กช็อปนี้นำเสนองานศิลปะจัดวางแบบมีส่วนร่วมและมีการปรับเปลี่ยนอยู่เสมอ ซึ่งวัตถุจะถูกจัดเรียงใหม่และตีความใหม่อย่างต่อเนื่อง โดยมีชุดแท่นวางและชั้นติดผนังสำหรับการจัดแสดง ซึ่งทำหน้าที่คล้ายกับกรอบ ระบบ หรือสถานที่พบปะ โดย NOIR ROW ART SPACE จะติดตั้งวัตถุที่คัดสรรมาของพวกเขา เพื่อแสดงให้เห็นว่าการจัดแสดงดังกล่าวนำเสนอให้เกิดการอ่านและตีความความหมายอันหลากหลายที่เป็นไปได้ โดยไม่ต้องมีคำนิยายแบบตายตัว

โอเพ่นสตูดิโอนี้ได้เปิดโอกาสให้ผู้เข้าร่วมนำวัตถุจำนวนหนึ่งมาร่วมทำการจัดแสดงของตนเอง วัตถุเหล่านี้อาจเป็นของใช้ส่วนตัว สิ่งของที่พบเจอมา สิ่งของที่นำมาใช้งานได้ หรือสิ่งของที่ไม่สามารถระบุความหมายได้อย่างแน่ชัด โดยวัตถุทั้งหมดต้องมีขนาดไม่เกิน 30 × 30 × 30 ซม. (กว้าง × สูง × ลึก) และน้ำหนักไม่เกิน 3 กก.

ตลอดการทำเวิร์กช็อป ผู้เข้าร่วมจะได้ร่วมจัดเรียงวัตถุของตนใหม่ภายในโครงสร้างที่จัดเตรียมไว้ให้ กระบวนการนี้เน้นที่การเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องมากกว่าผลลัพธ์ที่ตายตัว สิ่งของหรือวัตถุอาจถูกจัดกลุ่ม แยกออกจากกัน หรือนำมาจัดเรียงเป็นแถว เพื่อให้เกิดความหมายผ่านการจัดวางวัตถุใกล้กัน การเปรียบเทียบให้เห็นความแตกต่าง และการทำซ้ำ

ในระหว่างการทำกิจกรรม NOIR ROW ART SPACE จะเลือกกลุ่มวัตถุเฉพาะเพื่อนำมาอภิปราย พวกเขาจะตรวจสอบว่าการนำสิ่งของมาวางข้างกันเพื่อเปรียบเทียบสร้างการอ่านและตีความหมายแบบอื่นที่อาจมองไม่เห็นเมื่อพิจารณาวัตถุเพียงชิ้นเดียวได้อย่างไร ด้วยวิธีนี้ วัตถุไม่เพียงแค่บรรจุความหมาย แต่ยังสร้างและเผยให้เห็นความหมายนั้นที่สัมพันธ์กันผ่านบริบทและการจัดวาง

ด้วยเหตุนี้ ผลงานการจัดวางของเวิร์กช็อปนี้จึงยังคงเปิดกว้าง เป็นการจัดแสดงที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอซึ่งถูกกำหนดและก่อร่างโดยมือของผู้คนมากมาย หลากหลายมุมมอง และต่างกาลเวลา

หมายเหตุ:

• วัตถุเหล่านั้นต้องเหมาะสมสำหรับการจับต้องและสามารถถูกเคลื่อนย้ายโดยผู้เข้าร่วมคนอื่น ๆ ได้
• วัตถุเหล่านั้นต้องไม่ก่อให้เกิดความเสี่ยงหรืออันตรายต่อผู้เข้าร่วม สิ่งแวดล้อม หรือโครงสร้างการจัดแสดง

โปรดทราบว่า หากคุณสนใจเข้าร่วมเวิร์กช็อปนี้ กรุณากรอก แบบฟอร์มลงทะเบียน ให้ครบถ้วน (ให้สิทธิ์ผู้ลงทะเบียนตามลำดับก่อน-หลัง) และต้องลงทะเบียนภายในวันที่ 5 สิงหาคมเพื่อรับการพิจารณา โดยคุณจะได้รับการแจ้งกลับภายในวันที่ 10 สิงหาคม หากการลงทะเบียนของคุณได้รับเลือก

การนำเสนอนี้สำรวจการปฏิบัติงานที่มีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอของ 900mdpl สถาบันศิลปะอิสระที่เน้นการเรียนรู้แบบยั่งยืน ซึ่งริเริ่มในปี พ.ศ.2560 ที่กาลิอูรัง ประเทศอินโดนีเซีย หมู่บ้านรีสอร์ทประวัติศาสตร์เก่าแก่ที่ตั้งอยู่ห่างจากปากปล่องภูเขาไฟเมราปีเพียง 7 กิโลเมตร ซึ่งเป็นหนึ่งในภูเขาไฟที่ยังคงคุกรุ่นอยู่มากที่สุดในเขตภูเขาไฟที่เรียกว่าวงแหวนแห่งไฟแปซิฟิก จากความเข้าใจว่าไม่มีสิ่งใดตั้งอยู่ได้ถาวรบนพื้นดินเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา 900mdpl สำรวจว่าการปฏิบัติงานทางศิลปะและสถาบันสามารถเติบโตได้อย่างไรภายใต้สภาวะที่ไม่มั่นคง ความเปราะบางทางนิเวศวิทยา และการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

900mdpl ได้พัฒนาขึ้นเป็นสถาบันที่ตอบสนองต่อสถานที่และถูกหล่อหลอมด้วยความเป็นจริงทางวัฒนธรรมและธรณีวิทยาของกาลิอูรัง ผ่านโครงการศิลปินพำนัก นิทรรศการเบียนนาเล่ที่จัดขึ้น 2 ปีครั้ง โปรแกรมสาธารณะ สิ่งพิมพ์ และพิพิธภัณฑ์สัญจร โดยมุ่งเน้นที่การจัดแสดงนิทรรศการ 900mdpl ทั้ง 3 ครั้ง (พ.ศ.2560, 2562 และ 2565) LIR จะย้อนรอยความเป็นมาของการจัดงานแต่ละรอบผ่านกิจกรรมขนาดย่อม การพบปะเพื่อสร้างผลงานร่วมกัน และผลงานศิลปะที่ว่าสร้างขึ้นมาใหม่โดยศิลปินชาวอินโดนีเซียและนานาชาติ โดยจะเน้นไปที่การจัดแสดงในปี พ.ศ.2565 ของ 900mdpl ซึ่งมีการเปลี่ยนจากการทำงานกับสังคมไปสู่การทำงานภายในสังคม ว่าได้ทำให้เกิดการปรับเปลี่ยนบทบาทของภัณฑารักษ์ ขยายการมีส่วนร่วมของชุมชนในการตัดสินใจทางศิลปะและองค์กร และละลายพรมแดนระหว่างศิลปิน ผู้จัดการ และ "เพื่อนบ้าน" ได้อย่างไร ผ่านกระบวนการนี้ 900mdpl มีความโปร่งใสและยืดหยุ่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้โครงการ ความร่วมมือ และความสัมพันธ์ทางสังคมมาบรรจบและหลอมรวมกัน

การนำเอาแนวคิดอย่างการผสมผสานทางวัฒนธรรม (creolization) และ 'ลากู' (วิถีการเรียนรู้ที่ฝังรากลึกแบบชวา) มาใช้ การนำเสนอครั้งนี้จึงเสนอ 900mdpl ในฐานะแบบจำลองที่มีชีวิตสำหรับการปลดปล่อยจากการครอบงำทางวัฒนธรรมในรูปแบบการสร้างสถาบันสำหรับศิลปะร่วมสมัย ผ่านการบันทึกภาพ การสะท้อนความคิดจากภัณฑารักษ์ และโครงการศิลปะที่คัดสรรมาแล้ว กิจกรรมครั้งนี้เชิญชวนให้ผู้เข้าร่วมได้ทบทวนแนวคิดเกี่ยวกับสถาบัน โดยมองสถาบันไม่ใช่ในฐานะโครงสร้างที่ตายตัว แต่เป็นสิ่งที่ปรับตัวได้ มีความเกี่ยวโยงและตอบสนองต่อสถานที่ ซึ่งถูกหล่อหลอมอย่างต่อเนื่องโดยผืนดินที่สถาบันนั้นตั้งอยู่

กิจกรรมนี้นำเสนอการอภิปรายเกี่ยวกับโครงการ Ripple Ripple Rippling และ Tracing Sand โครงการระยะยาวสองโครงการซึ่งเป็นการหาข้อมูลโดยอิงตามสถานการณ์และสภาพแวดล้อมจริงที่ถูกหล่อหลอมผ่านการทำงานภาคสนามทั่วชนบทจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดเวลาหลายปี

Ripple Ripple Rippling เผยความสัมพันธ์ยาวนานนับสิบปีกับหมู่บ้านแห่งหนึ่งในชานเมืองอู่ฮั่น ประเทศจีน เริ่มต้นในปี พ.ศ.2558 โครงการนี้มุ่งเน้นไปที่การเปลี่ยนแปลงของชีวิตชนบทที่เปิดทางให้แรงงานอพยพจากชนบท 300 ล้านคนกลายเป็นรากฐานของการขยายตัวของเมืองอย่างรวดเร็วในจีน เนื่องจากสมาชิก field-0 ทั้งสองคนมาจากอู่ฮั่น โครงการนี้จึงเป็นการกลับมารื้อฟื้นความสัมพันธ์กับผู้คนที่เคยใช้แรงงานเกื้อหนุนและหล่อหลอมการเติบโตของ field-0 แต่พวกเขาไม่เคยได้พบกันอย่างแท้จริง โดยมุ่งเน้นที่หมู่บ้านซึ่งเป็นบ้านเกิดของพวกเขา โครงการนี้ตั้งคำถามว่าชาวบ้านสร้างโลกอย่างไร ตั้งแต่การฟื้นฟูภูมิทัศน์ที่เสียหายตามวาระโอกาส ไปจนถึงเครือข่ายการดูแลที่ขยายตัวและก้าวข้ามขอบเขตของความสัมพันธ์ในครอบครัว ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา Ripple Ripple Rippling ได้กลายเป็นโครงการที่มีชีวิต ค่อย ๆ ขยายตัวครอบคลุมสถาปัตยกรรม มานุษยวิทยา ภาพยนตร์ รวมถึงการแสดง

ในทางกลับกัน Tracing Sand เคลื่อนตัวไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ก้าวข้ามพรมแดนของรัฐชาติ โดยติดตามการพึ่งพาที่ซ่อนเร้นซึ่งแฝงฝังอยู่ในห่วงโซ่อุปทาน โครงสร้างพื้นฐาน และระบบนิเวศวิทยา ตั้งแต่ปี พ.ศ.2566 field-0 ติดตามการเคลื่อนที่ของทรายและน้ำจากทั่วลุ่มน้ำโขง จากที่ราบสูงทิเบตในจีน ผ่านลาว ไทย กัมพูชา เวียดนาม และต่อไปยังสิงคโปร์ผ่านกระบวนการสกัดทรัพยากรที่นำทรัพยากรธรรมชาติมาใช้ประโยชน์ สำหรับ field-0 การเดินทางนี้กลายเป็นการจาริกแสวงบุญของสถาปนิกผู้ฟื้นฟู เป็นความพยายามที่จะรื้อถอนสภาพแวดล้อมที่สร้างขึ้นโดยการให้ความสนใจต่อรากฐานของมัน การรื้อถอนคือการเผยให้เห็นถึงที่มาและการก่อกำเนิดของสถานที่ต่าง ๆ ทั้งในแง่วัสดุ การไหลเวียนของพลังงาน รวมถึงจินตนาการทางสังคมและวัฒนธรรมที่ค้ำจุนสถานที่เหล่านั้นอยู่ ผ่านรูปแบบการวิจัยแบบเร่ร่อนที่เคลื่อนที่ผ่านสถานที่สำคัญ ภูมิทัศน์ริมแม่น้ำ ชายแดน เขื่อนเก็บน้ำ พื้นที่ขุดลอก ชุมชนชายขอบ และระบบนิเวศที่พังทลาย การเดินทางจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของระเบียบวิธีในตัวของมันเอง

โครงการเหล่านี้ดำเนินการสลับไปมาระหว่างการศึกษาอย่างใกล้ชิดในระยะยาวและการวิจัยแบบเป็นอิสระจากสถานที่ โดยตั้งคำถามว่าแนวทางการปฏิบัติเกิดขึ้นได้อย่างไรผ่านการมีปฏิสัมพันธ์กับชุมชน ภูมิทัศน์ โครงสร้างพื้นฐาน และเส้นทางการเคลื่อนที่ของวัสดุ พวกเขาร่วมกันสำรวจว่าการปฏิบัติงานภาคสนามในระยะยาวสามารถเชื่อมต่อสถานที่และชุมชนที่ห่างไกลเข้าด้วยกันได้อย่างไร ผ่านสายสัมพันธ์ของการดูแล การพึ่งพาอาศัยกัน และการเยียวยาฟื้นฟู

โอเพ่นสตูดิโอ #4 ถือเป็นบทสรุปการเดินทางสิบวันของ Monsoon School #1 โดยนำเสนอแนวคิดของผู้เข้าร่วมโครงการ Monsoon School #1 ซึ่งจะมาแบ่งปันโครงการและการทำงานของพวกเขา ควบคู่กับวัสดุ ตัวต้นแบบ (Prototypes) บทสนทนา และการบันทึกข้อมูลต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นตลอดโครงการ โดยมีที่มาจากกลุ่มศึกษา เวิร์กช็อป แบบฝึกหัด การอภิปราย และกระบวนการสร้างสรรค์ร่วมกันที่พัฒนาขึ้นร่วมกับ Exutoire และ Sher Maker Studio

ในฐานะพื้นที่การรวมตัวชั่วคราวที่ก่อร่างขึ้นจากการพบปะ ความสนุกสนาน ความร่วมมือ และการแบ่งปันประสบการณ์ที่เกิดขึ้นร่วมกัน 'Monsoon School' ขอเชิญชวนให้แวดวงศิลปะ สถาปัตยกรรม ชุมชนทางวัฒนธรรม และแวดวงผู้ทำงานสร้างสรรค์ในวงกว้างของเชียงใหม่และพื้นที่อื่น ๆ ให้มาร่วมแลกเปลี่ยนพูดคุย ผ่านการนำเสนอ การจัดแสดง และการสนทนา ผู้เข้าร่วมโครงการและกระบวนกรร่วมของ Monsoon School จะมาเปิดเผยถึงระเบียบวิธีการทำงาน การตั้งคำถาม การสังเกต และการทบทวนไตร่ตรองที่ได้พัฒนาขึ้นตลอดระยะเวลาของโครงการ เชิญชวนให้ผู้เข้าชมมีส่วนร่วมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอย่างเป็นกันเองต่อการสำรวจและการเรียนรู้ที่ยังคงดำเนินอยู่เหล่านี้

โอเพ่นสตูดิโอทำหน้าที่เป็นทั้งช่วงเวลาแห่งการหวนกลับและจุดเริ่มต้นของการออกเดินทาง เป็นพื้นที่เพื่อทบทวนถึงสิ่งที่ได้เรียนรู้ สิ่งที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข รวมถึงพิจารณาว่าบทสนทนาและความสัมพันธ์จะดำเนินต่อไปอย่างไรหลังจากที่ Monsoon School จบลง

โอเพ่นสตูดิโอ #4 และสื่อต่าง ๆ ภายในพื้นที่จะยังคงเปิดให้บริการแก่บุคคลทั่วไปในฐานะห้องสมุดชุมชนจนถึงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ.2569 ผู้สนใจสามารถเข้ามาใช้เวลาในพื้นที่ เลือกชมหนังสือและสื่อต่าง ๆ อ่านหนังสือ ทำงาน ทบทวนความคิด และแลกเปลี่ยนพูดคุยกับผู้อื่นได้

เปิดให้บริการวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 10.00–17.00 น. และวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 08.00–17.00 น.